และวันนี้ก็มาถึงวันที่รู้ความจริง ไม่เข้าใจ มากๆ ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
ถ้าไม่รู้จักตั้งแต่วันนั้นคงไม่เจอเรื่องราวแปลกๆ แย่ๆ เลวร้ายแบบนี้ ตอนนี้อึดอัดสับสนมาก
แต่ทำไงได้ ก็มันเิกิดมาแล้ว ก็ต้องยอมรับมันไป ใครจะดีจะร้ายยังไง ก็ชั่ง
ตอนนี้ขอหลบออกมาอยู่คนเดียว เพราะว่าสับสน ไม่เข้าใจ และอยากพิสูจน์อะไรบางอย่างด้วย
ไม่ใช่พิสูจน์ว่าใครดีที่สุด แต่เพียงอยากพิสูจน์ว่า ตัวเราเองเป็นอะไร ต้องการอะไร จากใครกันแน่
วันๆนึงก็ผ่านพ้นไป นอนดึก ตื่นสาย แล้วก็ดึกอีกแล้ว วนเวียนแบบนี้ ทำไมกัน ทำไมนะ
ทำไม นะ ทำไม
เราไม่ใช่คนที่่รอใครได้ตลอดเวลาหรอกนะ ให้ไปแล้วก็ให้ไปหมด หมดก็คือหมด หมดแล้วหมดเลย
เข้าใจใช่ไหม ... มันก็จะกลายเป็นไม่รู้สึกอะไร ไม่เดือดร้อนไม่ทุกข์ทน ไม่ต้องรู้สึกกับบางคน ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเรา เอาหน่า กั้งสู้ๆๆ อย่าไปสนใจอะไรพวกนั้นเลย ปล่อยไป เดี๋ยวกั้งคนเดิม ก็กลับมา
พร้อมกับความสนุกสนาน กับเพื่อนๆ ฮิฮิ้ว .. จากวันนี้ ต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะคิดได้ว่าจะทำยังไง
ก็คงคิดได้เยอะกว่านี้ มีเหตุผล เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่านี้ อะไรที่มันไม่ใช่ก็คงไม่ใช่ อย่าดิ้นรน พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเืพื่อใครจนมากเกินไป และคนอื่นก็ไม่ควรมาเปลี่ยนแปลงเพื่อเรามากไปเหมือนกัน
ทุกอย่างต้องสมดุลอยู่ในความพอดี สิ่งเหล่านี้มันคงจะเป็นความสุข
ความสุขในช่วงเวลานี้ของกั้งคือ อยู่คนเดียวละมั้ง ... แต่ทำไมบางทีมองออกไปข้างนอกบ้าน ถึงรู้สึกเหงาชะมัด รู้สึกว่าโลกทั้งใบ ผู้คนหายไปไหนหมด เคยเป็นแบบนี้มาแล้ว นอนตื่นมา ออนเอ็ม เล่นคอมดูทีวีในตอนดึกๆ รู้สึกว่า คนที่รู้จักหายไปหมดเลย เลยโทรหาเพืื่อน ถามอังว่า คนอื่นเค้าหายไปไหน เพื่อนอยู่ไหน เพื่อนก็หัวเราะกลับมา บอกว่าเราบ้า เพ้อ คิดไปเอง มันก็อยู่บ้าน เล่นคอมเหมือนกัน
นั่นก็ทำให้คิดได้ว่า ทุกคนก็อยู่รอบๆตัวเรา เรายังมีเพื่อน มีคนอื่นที่พร้อมให้กำลังใจ อยู่กับเราเสมอ ขึ้นอยู่กับว่า เราพร้อมจะเปิดใจ และไปหาผู้คนเหล่านั้นตอนไหน
ความรักไม่ใช่สิ่งเลวร้าย หาความสุขจากความรักกันเถอะ...
วันนี้ระบายพอแล้ว ไปอาบน้ำ ซื้อของดีกว่า อิอิ
